Mga Anino ng Kahapon

Maraming gustong bumalik sa kanilang kabataan dahil sa mga alaala’t halakhakang naikintal nito sa ating mga puso. Ngayong araw, muli kong naranasan ang maging batang musmos na sabik sa paglalaro sa kanyang mga kaibigan. Habulan, takbuhang walang mulat, amoy araw ang lahat  at bawat isa’y may ngiting maniningning pa sa sikat ng araw na nagmamasid sa amin sa haplos ng malalagong damo. Hindi maikakaila, ako’y buong galak na bumalik sa pagkabata. Mga panahong hindi lubos na napagtuunan ng pansin, ngayo’y aking pilit na tinutungo. Walang mapagsidlan mga ligayang aking nadarama. Walang malang tanawin sa mga kalaro kong panay ang takbo huwag lamang mahuli ng taya. Sumagi sa isipan ko, anong saya kapag marami kang kaibigan. Ngunit, sa pag iisip kong ito, tila may isang karayom na tumimo sa aking talampakan at naramdaman ko ang kirot sa kaliwang parte ng aking dibdib. Tama nga! Anong saya kung marami kang tunay na kaibigan. Noong hapong iyon, walang malagyan aking mga tawa’t halakhak, subalit, alam kong sa likod ng buhay na buhay at nakangiti kong mga labi’y nagkukubli, nagtatago sa isang madilim na sulok ang tunay kong pagkatao. Sa kabila ng mga matatamis na ngiting ibinabato nila sa akin, alam kong ni minsan sa aking buhay, hindi sila magiging totoo sa akin.

                Napatunayan ko na ang isinasamo ng isipan kong iyon. Nasa ikatlong taon ako ngayon ng pag aaral sa sekondarya. Dalawang taon ko ang napuno ng karangyaa’t karangalan. Sa dalawang taon kong iyon nalasap ang biyaya ng buhay. Noon ko naramdaman ang pagmamahal ng mga taong nasa paligid ko. Ang mga panahong iyon ang pinakanagmarka sa aking isipa’t nag iwan ng pilat sa aking puso. Hindi ko maikakaila, napakarami kong nagging kaibigan noon. Napakaraming gustong makipag kaibigan sa akin. Umuulan ang mga biyaya’t karangalan, karangyaa’y aking tinamasa. Napakasaya ko noon. Wala na akong mahihiling pa, ni hindi ko man lang naiisip ang sarili kong manlulumo’t mag iisa sa dilim sa parating na bukas. Ni hindi man lamang sumagi sa aking isipan na gigising ako sa isang mundong tanging ako lamang ang nakakaalam. Wala akong naisip na negatibong pangyayari.

                Wala akong kamalay malay, ang lahat pala ng iyo’y dulot ng karangyaang nasa aking mga palad. Kinabukasan, paggising ko’y tanging ako na lamang ang tumatahak sa matarik ng bundok ng buhay. Nawala ang karangyaang aking pinanghahawakan. Nabura ang pangalan ko sa maningning na listahan. Mga kaibigang, kapatid kung ituring noon, ngayo’y alaala na lamang ng lumipas. Lahat ng biyayang nagkulay sa aking kahapon, ngayo’y naglahong parang bula. Isang malakas na hangin ang nagdaa’t tinangay lahat ng mayroon ako. Isang malaking baha ang dumating at inagos ang lahat ng sa aki’y nagbigay ngiti. Isang hindi inaasahang lindol ang yumanig sa mundo ko at nagpaguho sa lahat ng alaalang nabuo ng kahapon.Ngayon, heto ako, nag iisang naglalakad madilim na iskinita na hindi alam kung saan tutungo habang panay ang pagbagsak ng mga patak ng ulan na sinabayan ng aking luha.

                Ulan ay dadating, lalakas, hihina, ngunit darating ang panahon, titila, at ang araw ay muling magliliwanag. Nangyari nga! Tumila ang malakas na ulan, ang lahat sa aki’y muling nagbalik, kaibiga’t kalarong naglahong parang bula’y sa akin ngayo’y muling nagbabahagi ng halakhak. Karangyaang tinangay ng unos na nagdaa’y muling nanumbalik. Lahat ng bagay ay lumagay sa ayos. Ngunit ano? Ano itong kumikirot sa kaliwa kong dibdib? AH! Iyon ang pilat na iniwan ng hinagpis ng kahapon.  Ang kirot na dulot nito’y kung makakapagsalita lamang ay sinigawan na ako’t sinabing hindi na dapat pa ako magtiwala sa kanila, wala na akong rason para ang papel na nilukot at inapakapakan nila’y ayusin kong muli. Ang minsanang sakit na iniwan nila sa akin, ay ayoko nang maulit pa. Hindi! Hindi na ko babalik sa anino ng kahapon. Hindi na ako muling magkukubli sa anino ng nakaraan. Ako’y nabago na. Nahubog at natuto  sa mga pagsubok na pinagdaanan. Mas malakas, mas mapanuri at ngayo’y kayang tumayo ng mag isa. 

If you love me, let me know. But if not, please just let me go.

                    Bakit ba hindi mo na lang ako bitiwan kung talagang ayaw mo na? Bakit ba hindi mo na lang ako iwan kung hindi mo na ko mahal? Bakit ba panay ang pag iwas mo sakin? Bakit pilit mo kong sinasaktan? Bakit sa bawat araw na dumadaan lalo akong nahihirapan? Bakit ba hindi naaapektuhan ng mga nangyayari?

                Alam ko, may mali ako. Ako yung unang nagbago. Sinaktan kita. Nagbago ako ng sobra at hindi mo nagustuhan. Alam ko sa ngayon ang sama sama ng tingin mo sakin. Alam ko hindi mo na ko gusto. Alam ko pinipilit mo na lang. Pero tama bang ibalik mo sakin ng sobra sobra yung mga ginagawa ko sayo dati? Alam ko nasasaktan ka. Pero dapat mo ba kong pahirapan ng ganito? Bakit hindi na lang natin ‘to tapusin? Bakit hindi mo na lang ako pakawalan? Ikaw din naman ang mahihirapan niyan eh. Habang nagtatagal na ganito tayo, lalo kang hindi makakahanap ng better next mo. Or nakahanap ka na? Hinihintay mo na lang ba akong makipagbreak? Well, kahit masakit, pipilitin kong kayaning mag let go kung doon ka sasaya. Pero please, kung mahal mo pa ko, please, Stay. Pero kung iiwan mo din ako, please pakiwarningan ako. Wag mo kong paasahin sa salitang forever kung alam mong baling araw, dadating ang panahon na iiwan mo kong mag isa. Alam mo naman hindi ko kaya eh. :’( Iloveyou.

Madness In Me

         “Everyone has their own demons. Some just don't show it.” Oo nga naman. Well, hindi ako sure, pero ito pagkakaintindi ko sa mga salitang yan. Lahat tayo may kanya kanyang dark side, hindi nga lang pinapakita ng iba. HAHA sana tama.

            Bawat isa sa atin, may kanya kanyang degree of anger, may mga taong madaling magalit sa pinakasimpleng paraan, yun bang makanti mo lang ng kaunti eh galit kaagad, inis na kaagad, aawayin ka na kaagad. SENSITIVE. Mayroon ding mga nakakapagtimpi hanggang sa huling hininga pero take extra precautions dahil yung mga taong ganito yung kapag nagalit eh parang Mt. Krakatoa na sasabog ng sobrang lakas at bigla ka na lang lalamunin ng nagbabagang magma na lumalabas. Grabe po yun. Nakakatakot, sabi nga nila, makakakita ka ng demonyo naglalakad sa mundong ibabaw.

            Maraming dahilan kung bakit nagagalit ang isang tao, pwedeng dahil nakita nila ang taong mahal nila na masayang masaya sa iba, diba sobrang nakakaewan nun? Yung tipong sa labas, nakangiti ka pa sa kanila, pero sa isip mo pinapatay mo silang dalawa. (Yeah, At ganyan ako. Kaya ikaw, wag kang kalan -.-“). Minsan naman, kahit walang ginagawa yung tao, naiinis ka sa kanila, totoo yan, ramdam na ramdam ko yan, yun bang mga taong makita mo pa lang eh sirang sira na yung araw mo, yung mga taong gusto mong pagbabatuhin ng mattalim na kutsilyo. Nakakainis diba? HAHA (Another thing, ganito ako. Kaya wag kang pagala gala, baka mapadali buhay mo).

            Kung may iba’t ibang dahilan para magalit ang isang tao, mayroon ding iba’t ibang paraan kung paano magalit ang bawat tao. Simulan natin sa pinakaworst. Yung mga Masochist type, sila yung mga taong pag nagalit eh halos patayin ang sarili. Yung mga iba diyan, sinasabunutuan yung sarili, inuuntog ang ulo sa pader, o kinukurot ang sarili, ang violent diba? HAHA Ganyan ako eh, pag nagagalit ako, nagwawala, sinasabunutan sarili, inuuntog. May mga tao naman na kapag nagalit eh pinagbubuntunan ang ibang bagay o tao, yung iba nananakit ng iba para lang mailabas yung galit, yung iba naman naninira ng gamit. Ganyan din po ako. Kaya wag niyo kong gagalitin. HAHA. May mga tao naman na kapag galit eh kung anu anong salita ang namumutawi sa bibig. Yung pati ata kampon ni satanas eh binging bingi na sa mga masasamang salitang lumalabas sa bibig niya. HAHA Nakakatakot yun promise. Mayroon pa! Di pa tapos! Yung mga taong slight kung magalit, yung sa umpisa ng galit nya eh sobrang intense, pero mga 5 or 10 minutes, happy happy na ulit. Masayang kasama mga taong ganito, pero nakakainis din kapag sobra na, yung mga tipong galit, bati, inis, bati, tampo, bati. Nakakaewan diba. Bipolar po? xD Oh, inip ka na ba? Meron pa wait, sulitin mo na pagbabasa mo. Yung ibang tao naman, dinadaan sa pag iyak, yung magkukulong sa kwarto o sac r para iiyak lahat ng galit sa puso nila, hanga din naman ako sa kanila eh noh? Hindi nila naiisip na sasakit lang at mamaga ang mga mata nila sa kakaiyak nila, pero okay din, atleast walang masyado or grabeng side effect. xD Pero eto na ata ang pinakadabest, yung mga taong, dinadaan sa ngiti or fake smile ang bawat galit or batong matigas na hahagis sa kanila. Yah. Sabi nga, The best way to kill your enemy is to hug them so tight that they could hardly breathe. Yow. Joke lang. Eto na talaga, the best way to kill your enemy is to make him your friend. xD Yeaah. Saludo ako sa mga taong ganito. J

            Yow, masyado na bang mahaba? Sobra na ba? Teka, isasarado ko na ang bukal ng kaalaman xD titigil na ko. O sya, alam kong nagsisisi kayo ngayon na pinag ubusan niyo ng oras ang pagbabasa nitong gawa, pero, haha, wala kasi akong mapagbalingan eh, kesa magwala ako dito sa bahay at sabunutan at iuntog (yow, nagawa ko na kanina) ko ang sarili ko, ginawa ko na lang to. Sana naman nag enoy ka neh? Balik ka uli ah? xD 

Till I Met Love

                            Sabi nila kaysarap maging bata. Tama naman diba? Yan kasi yung mga panahon na wala ka pang malay sa mundong ginagalawan mo. Yung tipong wala ka pang mabibigat na problema. Wala kang ibang iniisip kundi yung oras ng paglaba ng bahay ng kalaro mo, o yung yung kalaro mong nagkalat na nga sa bahay niyo tinangay pa yung laruan mo. Pinoproblema mo din yung mga lava sa pagitan ng mga sofa niyo. HAHA. If you know what I mean. Tapos hindi ka pa mapakali sa pagtingin kung mamamatay yung ilaw ng ref niyo kapag sinarado o kung ano mangyayari sa ilaw niyo kapag nilagay mo sa gitna yung switch. HAHA. Ang sarap alalahanin hindi ba? Pero lahat ng yan magbabago kapag nakilala mo na si LOVE o TRUE LOVE kung tawagin ng karamihan. Eh ano bang kaibahan nun? Diba kahit nung bata pa naman tayo eh nakilala na natin si LOVE? Diba yun yung pinararamdam sa ating ng ating mga magulang, yung hindi mapapalitan ng kahit ano?

Well, I’m talking about the different kind of love. Yung love ng opposite sex. Not like your father loves you. Natural yun. I mean yung love na makakramdam ka ng “Butterflies in your tummy.” Yung magpapatigil sa heartbeat mo o yung masasabi mong “My heart skips a beat”. Yung matututo kang gawin ang lahat para sa kanya o para lang sa samahan niyo, like, “Love Conquers All”. Minsan naman titigil ang mundo mo unang kita mo pa lang sa kanya at masasambit mo na lang na “Love At First Sight”.

Elementary pa lang tayo, natutunan na natin na “Gravity is the main reason why things fall to the ground.” Well, kapag nakilala mo na si LOVE, magbabago yan. Dahil kahit wala naman si GRAVITY, kapag nainlove ka masasabi mong “Nahulog na ko sa kanya. I fell inlove with you.” Oh see?  Malakas ba ang force of gravity niya para mahulog ka sa kanya? Bangin ba siya para masabi mong nahulog ka? At paano ka mahuhulog kung hindi ka naman umaakyat? Ang Amazing diba? Wala eh, ganyan talaga ang love. HAHA. Minsan mapapaisip ka rin kung paano nabuo yung mga terms na yun sa love. Kung sino man ang nakaisip niyan malamang eh hindi siya naniniwala sa “Principle of Science”.

Isa naman sa problema nating mga kababaihan, well isama na din natin yung ibang boys, eh yung sa tuwing aalis tayo o may pupuntahan, eh hindi tayo makapili ng susuotin nating damit na BAGAY sa atin. Problema yun promise. Kahit ako hirap eh. Pero sa LOVE? Tao ang poproblemahin mo. Iisipin mo kung bagay kayo. Kung magandang tingnan kapag makikita kayo ng ibang tao na magkasama. Standrads sa pagpili ng taong bagay sayo eh yung height mo at height ng taong mahal mo, sabi nila kung mas maliit daw ang babae at tall si guy, CUTE kayong tingnan.  Hindi din maaalis sa ibang babae yung pagpili ng mas matandang lalaki, well cute nga naman ding tingnan yun. Pero yung ibang lalaki, they prefer yung older girls. Like the mother thingy ang dating. Tapos yung iba pati size tinitingnan, kung payat ka, payat din ang hanap mo, like dapat magkamukha silang slim o kaya chubby. Meron pa na pati skin complexion eh sinusuri. Kung maitim pangit agad. Like hindi pwedeng black beauty muna? Well, kung love mo naman talaga ang isang tao kahit ano pa man ang itsura niya eh mamahalin mo yan. We must not judge a person based on their looks. We must consider what they’ve got inside. No, not what you’re thinking. Alam ko iniisip mo. HOHOHOHO. I mean yung ugali. Yung utak. Yung busilak na kalooban. At most importantly eh yung kung ano ka sa tuwing kasama mo. Yun naman ang mahalaga diba? It’s not the look the counts. Always remember that mga babes. :D

 Dati din tuwing naglalaro kayo, masaya kayo kapag madami kayong magkakalaro. “The more, the merrier” sabi nga nila. Masaya nga naman kasi yung makikita mong madami kayo, yun bang mahihirapan ang taya sa paghuli sa inyo dahil sa dami niyo. Pero sa usaping LOVE, iba na yan. Pag madami kayo, sakit freyyy. Laslas na. Bigti na freyy. Tanga kapag alam mo ng madami kayo eh sumisige ka pa. Like, nagbibilang siya ng karelasyon. Well, para sakin, “Having many girls does not make you gwapo. But rather makes you gago”. Eto pa, bakla din ang tingin ko sa mga ganun, bakit? Kasi look. Tayong mga babae kinokolekta niya at ginagawa niyang laruan? Like he was playing and collecting Barbie dolls. Am I right? Bad yun mga freyy, mapababae o lalaki man ang gumawa nun, kahit may dahilan ka pa o kahit saan angle mo tingnan, It’s a CRIME. HAHA.

Oh, ayan, nagmahal ka na, nasiyahan ka na, pinakilig ka niya sa mga cheesy niyang banat, ipinakilala mo pa sa parents mo, bumuo kayo ng maraming memories, sobrang attached ka na sa kanya at dumating na sa point na ikamamataymo pag nawala siya. (Like, oxygen baga ang peg ng mahal mo.) oh tapos ano? Niloko ka lang niya. Malalalaman mong hindi lang pala niya sayo ginagawa yung sweet stuffs na yun. Like, akala mo ikaw lang, alam mong “only ME” ka lang niya. Pero nagkamali ka “maraME” pala kayo. At ang masakit diyan, option ka lang. HAHAHA. Sakit diba? Laslas na. At dahil nasaktan ka, iiiyak mo na lang ang lahat para mailabas ang sakit. Pero hindi tulad ng dati na iiyak ka na parang kinakatay kang baboy para lang mapansin ka nila. Ngayon, pipilitin mo pa ring ngumiti kahit na sobrang sakit na, kahit nanggigilid na ang luha mo. Iiyak ka sa pinakatahimik na paraan. At sa pinakatagong lugar. Ayaw mo kasing malaman ng iba na dahil lang sa LOVE eh nasasaktan ka ng sobra at ngayon eh umiiyak ka pa. HAHA. Ayan. Hirap diba? Study muna kasi. Sunod na si LOVE pag ready ka na talagang masaktan at magpakamartyr. Dahil sa LOVE,  hindi mo lang matutunan maging PLASTIC sa nararamdaman mo, pati sarili mo matututunan mong lokohin. Ang hirap. Wala eh, ganyan si LOVE.

Nung mga bata pa tayo, tuwing nasusugatan tayo, nilalagyan yun ng alcohol ni Mommy para daw malinis yung sugat at mapabilis ang paggaling. Pero ngayon, bakit sa tuwing nasasaktan ka, umiinom ka ng alcohol? HAHA. Sobrang sakit ba? Nasa loob ba yung sakit? Mahuhugasan ba yung puso mo kapag ininom mo yung alcohol? Makakalimutan mo ba yung problema pag ganun? Maghihilom ba ang sugat na iniwan ng sawing pag ibig sa puso mo? Diba hindi rin naman? Medyo gagaan lang ang loob mo kasi kapag nalasing ka na, maikekwento mo ang lahat sa kahit sino pa man yan. Baka kahit sa hindi mo kakilala eh maisalaysay mo ang naunsyaming pagmamahal mo XDD Tama naman eh. Pero hinay hinay lang sa pag inom mga brad, baka kasi naiibsan nga ang sakit ng puso mo, nagdudusa naman sa epekto ng alcohol itong ATAY mo. Freyy lalong makalalala yan. Sawi ka na nga sa pag ibig, eh baka maawi ka pa niyan. HAHA. I’m not being mean. I’m jsut telling the truth. O hinay hinay lang ha. Drink moderately. O kaya kahit wag ng maglasing. Ikwento mo na lang. XD

Oh ano? Madami ka bang nalaman? Madami ka bang napansin?  Daming pagkakaibsa kapag nakilala mo si LOVE diba? Mga bagay na ni minsan nung bata ka eh hindi mo aakalaing magagawa mo. Ito lang masasabi ko, para sa mga di pa naiinlove, wag muna. Wait for the right age. I suggest 19. Pag Nineteendihan mo na lahat. XD Korniii. HAHA Sa mga nainlove na at nasawi, don’t worry, Maybe Busy pa si God sa pagsulat ng lovestory mo.  O kaya, He’s saving you for the right person. At sa mga kasalukuyang inlove, Goodluck sa inyo guys! Remember, effort effort din pag may time. XD Saka trust! :D

Ang daldal ko na diba? Alam ko naman eh, yung mga makakakita nitong post na to eh hindi tatapusin hanggang sa huli. Pero baka magsisi yung mga yun. HAHA. Pinageffortan ko kaya tong article na to. -.-“ Para sayo na nakarating hanggang sa parting to, binabati kita. Congrats. Madami ka naman natutunan diba? Nagenjoy ka naman magbasa diba? Comment kayo! :D Follow na din ha? Suggest din kayong topic o title. I wanna deal with some serious topic nga pala. XD I love you guys! :* :D

Mutual Understanding

Sa henerasyon ng mga kabataan ngayon, iba iba na ang tawag sa bawat relasyon natin sa ating kapwa, mapababae o lalaki. Nandiya yung tinatawag na FLING, o yung flirt flirt lang ang gusto. Nauso din yung mga tinatawag na HOHOL at MOMOL, like, Hang Out Hang Out Lang at Make Out Make Out Lang. Tapos si facebook may mga pausing relationship status din, tulad ng “It’s complicated” at “Mutual Understading,” kung ano man yan, naguguluhan ako. HAHA.

                        Sa napapansin ko sa mga nakapaligid sakin, M.U. ang madalas na relationship status nila. Pero ano nga ba ibig sabihin ng M.U.? Magsyotang Unggoy? HAHA. Joke lang. Yung M.U., it stands for Mutual Understanding. Well, nandun na yung meaning, the word itself. Mutual means “pareho kayo” or “on both sides/party”, Understanding? Edi yun yung pagkakaunawaan nila. HAHA. Wait, Ibang klaseng pag uunawaan yun. Hindi lang basta pag uunawaan ng magkapatid na natututong magparaya sa bawat isa, o ang pag uunawaan ng magkaibigan sa pagharap sa bawat problema. Sabi nga ng iba, to the next level. Yun! Yun na siguro tamang term para idescribe yung pag uunawaan nila na iyon.

                        Well, sa totoo lang wala pa kasi talaga akong experience diyan sa M.U. chuchu na yan. Actually meron, kaso hindi rin nagtagal eh. Ewan ko ba, ginawa ko lang sigurong pampalipas oras. HAHA. Bad Girl eh. Pasensya. Pero base sa mga nakapaligid sakin at pati na rin sa pagtatanong sa ilang mga kaibigan ito ang mga nakuha kong sagot nila.

                        Sabi nila, at ayon din sa pagkakaunwa ko, sa Mutual Understanding daw, yung babae at lalaki, pareho ng nararamdaman sa isa’t isa. Pero for some reasons, hindi pwede o hindi talaga maging sila. Yung mas pinili na lang nilang maging more than friends but less than lover. “Play Safe” ika nga. Maybe, ginawa nila yun para naman kahit papano friends pa rin yung turingan nila at kapag dumating time na kailangan na nilang itigil yung relationship nay un, may babalikan pa sila, “As Friends”. Yung iba naman, ginawa iyon para magprepare sa next level. Yun bang, tinetest muna nila yung compatibility nila para ibring sa mas mataas na libel ng relasyon, yun na nga yung “Mag - on” o “MagBF/GF” na sinasabi nila. Pero mayroon ding iba, well di ako sure kung meron ngang ganito, pero nagawa ko kasi ito minsan eh, yung may gusto siya sayo at may gusto ka sa kanya pero meron kang MAS gusto o MAS mahal. Kaya pinili mo na lang makipag “M.U.” sa kanya para kahit papano hindi ganoon kalaki pagsisisihan mo pag nagkataon. Meron din diyan sa tabi tabi na nakikipag M.U. just for the sake na masabi nilang wala pa silang nagiging boyfriend o girlfriend. HAHA. Ganyan yung kaklase ko eh. Nagbibilang ng nakaM.U., at hindi lang yan, mukhang pinagsasabay sabay niya yung mga yun. HAHA. Mautak si parekoy, wala eh. XD

                        Mutual Understanding? O Malabong Usapan? Yung tipong nagsasabihan kayo ng “I Love You”, “I Miss You”, “Ingat ka”, concern sa isa’t isa at nagtatanungan pa ng “Kumain ka na ba?”, “Asan ka ba?”, “Sino mga kausap mo?” pero walang commitment, walang title na “BF/GF”, pero ang totoo, parehong niyong gustong maging kayo.  Nakita ko yan, sa isang picture sa Google. Well, Nice description, pero okay, so lahat pala ng magsiyota ngayon eh pinagdaan itong “M.U.” chuchu na yun? Diba? Pansinin natin, pag niligawan ka ng crush mo diba nagpapakita ka din ng motibo? Sinasakyan mo mga pakulo niya sa panliligaw sayo. Edi it means “M.U.” na kayo ng lagay na yun diba? Nakakagulo. HAHA May naaalala kasi ako eh. :3 Nemen. </3

                        “It’s when you enjoy the freedom of being SINGLE but you get the feeling of BEING TAKEN.” Ito pa, ang ganda eh, ang sarap pakinggan at lalong mukhang masarap subukan. Tama nga naman, hindi naman kasi talaga kayo eh pero mahal niyo ang isa’t isa. Yung Malaya kang humanap ng iba kahit may nagmamahal sayo. HAHA. Masarap yon! Lasang leche flan. HAHA.  Pero come to think of it. Mahirap yun. Napakahirap. Kasi dito, magmamahal ka pero wala kang karapatang magselos sa oras na may kahawak siyang iba, wala naman kasi kayo nung COMMITMENT thingy eh. Ang sakit diba. Madalas yung mga magM.U. ito ang linya kapag nagseselos, “Ang sakit na makita mo yung taong mahal na mahal mo sa piling ng iba tapos wala kang magawa dahil wala ka naming KARAPATAN.” HAHA. Well, ito yung hatest part ko eh, yung wala ka naming karapatan sa kanya pero mahal niyo ang isa’t isa. TheHell, Bakit pa kayo nagmahalan kung wala din naming karapatan? Nakakaloko eh. HAHAHA. Ang hirap isipin.

                        Well, maraming disadvantages at maraming advantages itong relationhip status na ito. Ayan nabanggit ko na nga. Tip lang, para sa ating mga estudyante na kasalukuyan pa lang umaabot sa ating mga pangarap, mag aral muna tayo. Well, tayo din naman ang magsisisi sa huli eh diba? Una, kung maaga kang iibig, it means maaga ka ding masasaktan. May chance pa na masira yung pag aaral mo dahil sa bwiset na love na yan. Pero dun naman sa iba na nagtake na ng risks tulad ko, HAHA Welcome to the hell, ayy I mean, GoodLuck sa inyo. Sana’y madami kayong matutuhan sa bawat landas na tinatahak niyo. Hoy ikaw! Basahin mo ito ng buo, para sayo ito! HAHAHA

Tss. Ayan napapaiyak na ko. Bumabalik yung mga memories of the past eh. L >.< Tama na nga. Ang dami ko ng nasabi eh. Enjoy reading! Sana naman may bumasa. L Follow us! :D We’re accepting any topic or title suggestions.

Miss Minion

                        Woah! Isang blog na naman ang nabuo. Madadagdagan na naman ang humigit kumulang 200 milyong blog sa world wide web. Ngunit, bakit ko nga ba ito ginawa? Madali lang, hindi tulad ng ibang blog na nabulok na lang sa katagalan, sa blog na ito, sisikapin kong magpost ng mga Ingles at Tagalog na essay patungkol sa mga iba’t ibang usapin ng panahon natin ngayon. Maari akong magpost patungkol sa naganap na eleksyon, ang laganap na kahirapan sa bansa natin, ang mayamang kulturang ng ating mga ninuno na nagkukubli sa magagandang paraiso ng bansang ito, ang mga usapin sa pag ibig, ang mga bagay na kinakaharap ng mga estudyante at kung anik anik pa. Sa ngayon, madaming topic ang pumapasok sa isip ko at gusto kong gawan ng essay. Ngunit, paano kung hindi iyon “in” ngayon? Kaya naman kailangan ko din ng tulong niyo para sa post ipopost ko ditto. Humihingi ako ng mga suggestions para sa mga topic at title, maaari rin sa paraan ng paggawa ng isang magandang essay. Pero bago yan, magpapakilala muna ko. J

                        Sa 14 na taong paninirahan ko ditto sa mundo, isa na kong Third year high school student na humarap sa madaming problema at unti unti inaabot ang aking mga pangarap. Hindi naman gaanong kagandahan pero may busilak na kalooban. Ngunit, hindi ibig sabihin niyan ay mabait ako, Well, dir in naman ganun kasama, gusto ko lang talagang ienjoy ang aking buhay. Madalas sinusuway ko ang mga nakatataas. Pasaway nga kung tawagin. Madalas din akong magtake ng risks. Tulad ng paggawa ng mga takdang aralin ko bago magsimula ang klase. Hindi ko rin ugaling mag aral ng leksiyon. Pero kapag nagtetest nakakasunod naman ang score ko sa mga kaklase ko. Madalas din akong magditch ng klase para umiwas sa subject o kaya sa guro. Madalas ko yung ginawa kapag English time o kaya eh MAPEH time. Ang boring eh. Wala akong maintindihan. Maaga rin akong umibig, kaya ayun, aging umiiyak sa lalaki. Pero kalimutan na natin yun, nakamove on na ko. HAHA. Wala eh, ganun talaga ako. Medyo gangster pero matalino.  Nasa loob ang kulo sabi nga ng iba.

                        Pinagkalooban naman ako ng magulong pamilya. Galing ako sa broken family. Nakatira ako kasama ng aking Nanay. Pero ang magandang panig nito ay hindi naghanap ng ibang pamilya ang aking ama, haha salamat naman, dahil ako lang naman ang pupulaan pag nagkaganon. Idol ko nga pala si Bob Ong, kaya eto, medyo BOBONG ang post ko. HAHA. Oh! Hala! Masyado ng marami yung nabanggit ko tungkol sa sarili ko. Sana basahin niyo at tangkilikin yung blog ko! J Follow na din kayo! J Comment! Suggest! :D

Miss Minion

                      Hi there! Another blog has been published. Another set of posts will be witnessed by our netizens. Well, like others, I made this blog to post my thoughts. I made this blog to share my opinion on different things bugging or society nowadays. I also wanna help other students dealing with their essays in school. HA! I don’t want the next generation to experience having problems with their essay. Well, in reading my posts, you can get new ideas for your articles. Well, I hope so. And.. Before I forgot, if there’s a blog of essays, there must be an Essayist. And who’s that? Of course it’s me. -.- But who am I?

                        Oh, Hi, I’m a Third year high school student. I’m an honor student, I’m a Filipina. Yes, a proudly born Filipina. I am not that pretty, but HA! I can attract many guys. I’m a tall girl with a big heart. I’m not good but no I’m not that bad and wild, but well, I love enjoying my life. I love taking risks, like I ditch classes just to prepare for something; I do my home works in school, just before that subject starts; I’m a stubborn kid too.  I’m blessed with a complicated family. Well, not that complicated, but I’m from a broken family. I’m living with my mother. Luckily, my father, who’s living alone, still, does not have other family. Praise the Lord! Well, being in this situation, we can’t avoid people’s opinion about my situation. Some are against while others are not. Some discriminate persons like me, others were amazed. Oh, I think you’ve learned many things about me.

                        So, please be nice to me and trust this blog, I promise you, I’m gonna be nice too. I’ll accept any suggestions or comments. Follow us! :D